elinde tabancası casusluk oynuyor ahmet tanklar panzerler askerler geliyor üstüne göğüs geriyor hepsine bir bir kahraman ahmet savaşçı olmayı öğrenmiş babasından bir göz atıyor babasına...
Kardeşiyle sokaklarda hep bir örnek giydirilen sen nasıl sevmezsin eşitliği yürürken düşen çoraplarını aynı hizaya getirmek için annen değil miydi önünde diz çöken...
bir hiçim sen yoksan bu şehirde gözyaşlarım hapsolmuş gecenin serseriliğine bu gönül divane aşkına yar...